KerstMIS!

 

Iedereen die mij kent, weet dat ik er verslaafd aan ben. Ik denk er elke dag aan. Ik kijk ernaar uit. Ik droom ervan. Ik draag het uit. Ik eet het, drink het, adem het. Wat die verslaving is? Juist ja, kerstmis!

this girl banner

Vorig jaar om deze tijd zat ik in niet zo’n vrolijke periode. Ik was zwanger en zoals jullie eerder konden lezen (link) was het geen makkelijke zwangerschap. De kerst kwam eraan en ik kon niets, ik mocht niets, en ik voelde me waardeloos. Ineens zag ik alle lichtjes niet meer zoals ik ze altijd had gezien. Het versieren van het huis deed me steunen van vermoeidheid en het vooruitzicht van het optuigen van de kerstboom deed me spontaan in huilen uitbarsten. Het was de eerste (en hopelijk de enige) kerst waarbij ik me ellendig voelde.

Dit jaar is dat anders. Afgezien van mijn rug die nog steeds in puin ligt (thank god voor pijnstillers) en die extra kilo’s die (zoals bij zovelen) een doorn in het oog zijn, voel ik me goed. We zijn gezegend met een enorm blij mannetje dat mijn dag elke dag een stukje beter maakt, en hij groeit als kool, eet als een uitgehongerde veelvraat en babbelt,pruttelt en bromt ons de oren van het hoofd. Daarnaast heb ik een leuke baan, met nog leukere collega’s. geweldige vrienden waar ik op terug kan vallen en een man die zijn stinkende best doet om mij en onze kleine vent tevreden te houden.

En dan komt ineens de kerst eraan en neemt de controle freak in mij het over. Voorheen was het zo dat ik 1 december een boom in me huis had staan. De versiering hing er dan ook al. het menu was al bedacht en de boodschappenlijst al gemaakt. Ook de cadeautjes waren al voor de helft in huis en er waren toch al minimaal 3 kerstfilms gekeken. En dan wordt je moeder. En heb je ineens een baby. Een baby die helemaal niet onder de indruk is van jouw plan-woede, en evenmin van al jouw lijstjes. Daar sta je dan met je papiertjes, plannetjes en voornemens…

Er was zoveel dat ik wou doen. De kerstboom optuigen terwijl de kerstmuziek knalde. De ramen versieren met sneeuw, lichtjes en leuke plaatjes. Het huis leuk inrichten met kerstfrutsels en prullaria. Naar kerstmarkten en koopavonden. Hopen met kleine cadeautjes kopen en dan thuis individueel inpakken zodat het onder de kerstboom vol lag met pakjes. Een avondje plannen vol kerstfilms en lekkere hapjes. Elke avond kaarsjes branden, en de kraskalender krassen. Ik had het tot in de puntjes gepland. Met een lijstje ook. Een echt lijstje met een stappenplan. Gemarkeerde punten enzo. Helemaal klaar voor alles en overtuigd dat ik dat lijstje wel eens even zou “ownen”. Tot het echte leven mij op mijn schouder tikte, me aankeek, en toen heel hard zei: HAHA, GRAPJE!

Die kerstboom staat er hoor. Net 3 dagen ofzo. En hij is er in fases neergezet. Bij aankoop helemaal in mn nopjes. Totdat hij binnen stond. In al zijn glorie zonder poespas. En Jack dus keihard begon te huilen elke keer als hij dat ding zag. Echt helemaal overstuur was hij ervan. Paniekmomentje bij mij natuurlijk want ik zag de kerst al helemaal kerstboomloos worden… gelukkig kwam Jack bij van de schrik en staat hij (sinds 3 dagen dus) in volle glorie, met lichtjes, slingers, frutsels en ballen (ja ik hou van bonte carnaval in mn boom) te stralen in de woonkamer. De kerstmuziek heeft hier en daar al wel zn momenten gehad hoor, dankzij Deezer vooral tijdens het afwassen en de was opvouwen. Op bescheiden volume als de kleine man ligt te slapen, iets harder als hij wakker is. Kan mama lekker meebleren en hij mama uitlachen. De ramen zijn voorzien van stickers. 3 om precies te zijn. En een streng lichtjes. Heel eerlijk…ik werk bijna elke dag en als ik na een werkdag om 18.30 binnen kom vallen wil ik nog maar 1 ding, of eigenlijk 2. Knuffelen met mijn 2 mannen. Dan eten koken, eten, afwassen en dan wil ik graag nog ff niks doen voor ik weer naar bed kan en het de volgende dag weer net zo is. Het weekeind is net zoiets. Vaak heb je die al volstaan met allerlei afspraken, allerlei dingen die je nog moet doen, en mensen die je nog moet zien. Als je dan zondagavond op de bank zit denk je bij jezelf…waar is dat weekeind nou gebleven?

Al met al heb ik in deze 8 maanden (ja echt, zo snel gaat het dus) 1 ding overduidelijk geleerd: een plan maken is prima, maar zorg ervoor dat je je flexibel opstelt, want met een kleine is niks rechttoe-rechtaan. Er is geen van A naar B (tenzij je via c, p en x gaat) Het is best wel een openbaring voor een controlefreak als ik. Ik heb niet alles in de hand. Soms gaat er wat mis. En dat is ok. Dan sta je even stil en zoek je een andere oplossing. Dus dan kun je niet alle items van je lijstje vinken. Dikke pech maar geen ramp. Zolang we allemaal gezond, blij en bij elkaar zijn, is de kerst toch al geslaagd. En daar verandert het (wel of niet) plaatsen van een kerstdorp met lichtjes niets aan. Al is het natuurlijk wel supergezellig!

Fijne feestdagen beste mensen, maak er een mooie tijd van met al je geliefden en geniet van elkaar!

Merry xmas to u and yours

 

Ps: voor degene die het zich afvragen, ja, die kerstkaarten komen nog. Ik had zo’n leuk idee! En toen kwam ik in tijdnood en het idee lukte niet en…nou ja…het stond ergens op dat lijstje. Maar dat lijstje heeft Jack opgegeten dus ja….*mompel mompel* prioriteiten ofzo….

Een gedachte over “KerstMIS!

  1. Wat een toestanden rond kerst. Hopelijk wordt het allemaal weer beter en ontspannen. Ik heb net een kerst-tag ingevuld. (kerst fan hier ook) Je kan hem vinden op mijn blog.

    Fijne feestdagen gewenst.
    Jeanine.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s